Dziś w mojej skrzynce e-mail znalazłem jeden z newsletterów „Daily Stoic” Ryana Holidaya. Jego punktem wyjścia było poczucie niepokoju, które może towarzyszyć nam podczas obserwowania kolejnych konfliktów, podziałów i katastrof. Holiday przypominał, że w sytuacji, w której wszystko wydaje się tracić stabilność, jednym z punktów oparcia może pozostać filozofia.
Media społecznościowe stały się dla wielu codziennym miejscem wymiany informacji, opinii i doświadczeń. Publikujemy, komentujemy, reagujemy i udostępniamy treści, często
E-sport można już nazwać rozbudowanym ekosystemem gospodarczym, w którym działalność wydawców gier, organizatorów turniejów, drużyn, zawodników i sponsorów jest ze sobą ściśle powiązana. Zrozumienie modeli biznesowych obecnym w tym systemie wymaga jednak czegoś więcej niż wskazania źródeł przychodów. Trzeba przyjrzeć się relacjom między uczestnikami rynku, znaczeniu społeczności fanów (graczy) oraz temu, kto rzeczywiście przechwytuje wartość powstającą w tym środowisku.
E-sport kojarzy się przede wszystkim z rywalizacją na ekranie — zawodnikami, drużynami, turniejami i milionami widzów śledzących rozgrywki online. Za tym światem funkcjonuje jednak znacznie bardziej złożony ekosystem gospodarczy, w którym spotykają się organizacje e-sportowe, wydawcy gier, platformy cyfrowe, sponsorzy, twórcy treści i odbiorcy.